او خواست که من باشم ...
به همین علت شانس بزرگ زندگی را هدیه ام داد...
و به من فرصت وجود ، فرصت زاده شدن ،
چشم گشودن و دوست داشتن و دوست داشته شدن داد،
ای " اوی " بزرگ من ، سپاس بیکرانم چقدر میان بیکرانگی های مهر تو قطره است !...
چقدر تو همیشه بودی و من ، نبودم...
چقدر تو همیشه هستی و من ، نیستم...
تو مستحکم ترین دوست داشتنی که با سهمگین ترین جفاهای من از هم نمی پاشی...
و من سست ترین نقش عاشقم که با تلنگری از شوخ چشمی معشوق های زمینی
قامت با شکوه وفای تو را به جفا میشکنم و تو همواره عاشقی و تو همواره بیقرار...
وقتیکه زاده شدم آدم لبخند زد ...
و چیزی شبیه مهر از گوشه چشم مادر چکید و عشق از سینه اش طلوع کرد....
و من که تازه دیارم را ترک کرده بودم ، بیقرار می گریستم...
بند ناف آخرین امید اتصال به دیارم بود که به تقدیر برید...
و نوری غریب تلنگری زد پشت پلکهایم...
و همه خاطرات آن دیار پاک شد...
وقتیکه زاده شدم ، لب پدر شکفت...
و چیزی فراتر از عشق از گوشه چشم مادر چکید و دوست داشتن از ستیغ سینه اش سر زد...
و من که تازه چشم گشوده بودم ، لبخندی دیدم و اشکی به شوق آکنده...
و آغوش هایی که سرشار بودند از عطر عشقی خدایی...
و من دلم قرص شد ، به دیار تازه ام ...
که من زندگی تازه ایی را با شرایطی تازه تر آغاز کرده ام...
اکنون سالها از آن اتفاق میگذرد...
آدم با لبخندی خداحافظی کرد و رفت...
لب پدر پژمرد و خشکید و در دنیایی دیگر غنچه کرد و شکفت، اما نامش همچنان با شکوه نزد ما باقیست و خاطرش هنوز هم لبخند میزند...
چیزی فراتر از عشق از گوشه چشم مادر هنوز میچکد....
و سینه اش با همه ی غروب ها بیگانه است، تا همه ی همیشه ها....
اکنون سالها از آن حادثه میگذرد ...
و من لبخند آدم را تجربه کردم...
طعم شکفتن لب پدر را...
و شاهد شکفتن گوشه چشم همدم بودن را ...
و به طلوع چیزی فراتر از عشق از گوشه ی چشمش شهادت دادن را....
(حرف های تنهایی.... سایه روشن)
پی نوشت اول :
سپاسگزارم از همه ی دوستان عزیزم بخاطر باران لطفشان و مهر آکنده از احساس های لطیفشان بخصوص آبجی سهبای عزیز با آن پست زیبا و غافلگیر کننده اش که به زیبایی هر چه تمام تر میکس کرده بود حرف های تنهایی ام را ، امید که در بضاعتم آنقدر نعمت باشد که در لحظه های شادتان ارزانی تان دارم ، از همینجا بر سخاوت مهر تک تک شما عزیزان بوسه میزنم ، امید که خداوند متعال تک تک شما عزیزان را زیر چتر رحمتش برایم حفظ و محفوظ بدارد ....
پی نوشت دوم :
عکس فوق کپی برابر با اصل کودکی های من است ، محمد جواد عزیزم ، گل پسرم.
